170629 Halifax vervolg

Vanaf 8u in de ochtend probeer ik Mathers, de forwarder, te bellen. Ik mailde al eerder en vaker en kreeg op een enkel mailadres wel van 4 personen een ‘gelezen’ bericht terug, zonder dat één van hen ooit echt iets terug meldde. Dus nu zelf maar gaan bellen en je gelooft het niet, degene die ik moest bellen nam niet op en degene die op het algemene nummer de telefoon opnam snapte nergens iets van en wist niets. Wat later kreeg ik ene Helen aan de lijn, die wel van wanten weet maar niets meer dan dat en ze wil alleen mijn naam en geen boekingsnummer of wat dan ook voor zinnigs weten. Ze ging informeren. Yep, ze belde rond 10u terug met de boodschap maar lekker boodschappen te gaan doen want vandaag werd het niets. Morgen wel, maar daar belt ze vanmiddag nog over…..ben benieuwd… Ze vertelt ook dat er bij het uitladen geen bijzonderheden zijn gemeld.

We slaan intussen factor 30 anti-zonnebrand in, in de super aan de overkant. Aardig is om te zien dat klanten, als ware het kassières, zelf hun boodschappen per stuk op een PCkassa zoeken, vinden, prijzen en afrekenen. Maar dan staande.2017-06-29 10.10.13

En dan gaan we fris en fruitig met de taxi naar de ferry, omdat het alternatief (gemiddeld) een (half) uur wachten op bus 62 inhoudt. Aan de Dartmouth kant staan twee uilen de ferries behouden vaart te wensen. 2017-06-29 10.59.03We varen behouden over naar de Halifax kant 2017-06-29 11.08.04en lopen aan het ‘Waterfront’ de andere kant op, vanaf het punt waar we gisteren stopten, nl. bij Murphy’s Shop&Restaurant. We beloven hem te komen lunchen; je kunt beter vrienden met hem blijven…. Deze zijde is ruimer van opzet en uitgestrekter en veel gezelliger als je van samenzijn houdt. Er wordt ge-/verbouwd en er wordt een Spareribs-feestterrein opgezet, maar dat zorgt slechts voor wat omlopen. Er zijn veel eettentjes, shopjes en ‘doe je mee met..’ speeltuig en kiosken zodat je o.m. kunt fietsen of mee kunt met riksja, amfibievaartuig en/of rondtourtreintje tegen tip-prijs.2017-06-29 11.22.54

2017-06-29 12.58.29Er liggen een paar historische schepen, 2017-06-29 11.32.13oorlogsbodems,2017-06-29 11.06.28

watertaxi’s en aan het eind hedendaagse giga cruiseschepen; vandaar dat het zo druk is.

Regelmatig zitten we even in de schaduw naar alle bezigheden te kijken rondom ons, vaak met redelijke (Bob Dylan songs) en nog vaker met vermakelijke (leuk geprobeerd) en zelfs zeer vermakelijke (iemand in een rolstoel met gitaar met zang, die er duidelijk niets van kan) muziek. Een paar verspreide oude dames in een rollator spelen elk een bandje af en begeleiden die ritmisch met een kastanjetteachtig houten geval terwijl ze je stralend aankijken en aan dollars denken. Komisch allemaal.

Het Maritieme Museum is te druk, heeft wel goede wifi en een ‘man van stavast’. 2017-06-29 13.06.26Nog iets serieuzer is de nagedachtenis aan de vele gevallen Scotia’s (wat latijn is voor Schotten), joden, MicMac indianen etc.etc. in de 1e en 2e WO, waar duidelijk aandacht aan wordt geschonken op de plek waar ze hier vertrokken. 2017-06-29 11.27.33Ook enige aandacht is er voor de klaarblijkelijk goede band met Frankrijk, …  hoewel…waar waren die toen de Engelsen en Schotten de Franse kolonisten met gammele bootjes de zee en andere wateren op dreven waar ze voor 80% omkwamen? Het restant wordt nu Cajuns genoemd, naar het Franse woord ‘Cadiens’ wat weer afgeleid is van Canadiens=Franse Canadezen, en zit in de zuid oostelijke USA… Hier heet het sindsdien Nova Scotia.

Uiteraard gaan we Murphy uitdagen en genieten van kreeft-roller met ice tea. Die laatste laten we eerst omruilen door een ijsloze uitvoering; daar moeten we aan werken. Na de lunch vergaat ons de trek in een ijsje zodat we zonder met de ferry huiswaarts gaan. Het begint wat te druppelen.

We worden uitgeleide gedaan door een viermaster met volle bemanning in de touwen die ons luid toezingend het beste wensen.2017-06-29 14.51.47

Aan de Dartmouth kant lopen we nog even langs het vredesmonument dat ooit plechtig is geopend door een handvol buienlandministers die zin hadden in een uitje. Dat moet wel want het monument bestaat slechts uit een 15m glazen vitrine met uit veel landen een stuk steen of rots in het zand. NL ontbreekt overigens; wij hebben alleen maar klei? Of een slimme minister. De Belgen leverden een baksteen, ze blijven leuk.

We zoeken naar bus 62 en vinden en gaan met de taxi terug. Het blijft droog en zonnig en de chauffeur vertelt ons dat alles zo maar kan omslaan.

Ben ik teruggebeld? Rond 2u werd ik gebeld door iemand uit Toronto..?.. Bel-advertentie? Dus ‘gooide ik de hoorn er maar op’. Om 17.15u weet ik nog niets en omdat Helen mij belde heb ik haar nummer dat ik dus nu maar bel om een antwoordapparaat te krijgen…. Iets later belt ze mij weer om te melden dat de controles door de douane nog niet af-gemeld zijn. Morgenochtend is mijn RV de eerste waarvan ze de status quo gaat checken en ze belt me tussen 8.30u en 9u.

Douchen, inpakken en klaar zijn voor morgen is nu het devies!

Wat viel op: Alle prijzen worden ex ‘BTW’ getoond, maar dat staat er niet bij. Rollers zijn wat wij ‘puntjes’ noemen. Als je hier iemand mailt met een verzoek, dan krijg je 10:1 geen inhoudelijk antwoord; ze wachten tot je voor ze staat of tot je hen gericht belt (Time is money. No money no time). Het percentage overgewichters die we waarnemen neemt iets toe.

Vogeltjes en plantjes: Nergens tussen de betonblokken een vogel te bekennen. Wel flink wat baltsende en eten bietsende houtduiven. Twee aalscholvers vliegen langs over het water.

170628 Dartmouth en Halifax Centrum

Een echt vakantiedagje vandaag. Het begint bewolkt en fris en eindigt met volle warme zon.

Gisterennacht is nog even de OB aangifte gedaan. En gekeken waar de Liberty met de Zwerfuil uithangt; nog op de Atlantic Ocean dus. Een paar keer er uit na de pul met ‘rood bier’ in de ‘Wooden Door Bistro’.

We zijn energetisch vroeg op en ontbijten (toch incluis) rustig, ondanks dat we om 9.30u de huurauto zullen ophalen. Het is even wennen aan de bordjes en bekers van karton. De hamburgers zijn net niet echt lekker. De cornflakes smaken goed met de honing. Opruimen gebeurt zeer gedisciplineerd; iedereen sorteert het afval en ruimt zelf op. De boel op de kamer is ook snel opgeruimd en de hotelshuttle brengt ons naar de autoverhuurder op het vliegveld.

De uitschuifstang van de koffer begeeft het vervolgens; een omen? Een prima Kia brengt ons m.b.v. een goed werkende Eva (TomTom Go) naar Dartmouth, waar we eerst proberen in de supermarkt een sim te vinden met interlokaal bellen en wat internet. Daar worden we naar de MicMac Mall verwezen, genoemd naar de gelijknamige plas er vlak bij en niet naar de dikke heks. Lekker een stuk lopen brengt ons naar de Mall waar de eerste de beste shop die van Bell is. Een vreemd assortiment prepaid constructies passeert de revue; duur en onhandig (bijv. alleen lokale nummers….). Ik besluit tot een ‘pay per use’ waarbij elke handeling zoals in-/uitbellen of texten tussen de 30-50 CA$Cent kost per minuut. Gezien de situatie zet ik er toch voor €45 op aan calls en data, want mijn eigen telefoon kost €2,70 per minuut en Joost mag weten hoeveel ik wie moet bellen met die camperjolijt die er aan komt. Effect is wel dat de al genomen foto’s niet meer te zien zijn; staan vast op de oude sim…

De Starbucks kunnen we uiteraard niet zonder meer voorbij lopen want daar is ook prima wifi waar de nieuwe sim kan worden geprobeerd.

We zoeken een taxi op een kruispunt maar die rijden voorbij omdat ze al iemand vervoeren. Een dame stopt naast ons en verwijst naar een betere plek om taxi’s te vinden (…zijn we al geweest…) en naar een bushalte (…zien we al liggen…); lief! De volgende dame vertelt ons hoe de bus naar de ferry rijdt, hoe we betalen (bummer..) en waar we er uit moeten. Bij aankomst wacht ze ons op, leidt ons het juiste gebouw in en wijst de verdere weg; geweldig! Op de zelfde vriendelijke wijze krijgen we bij de ticketbalie een busroute-map plus een Nova Scotia kaart. We hoeven zelfs pas aan de overkant betalen, tot Mar toch kleingeld genoeg blijkt te hebben. Voor CA$3,50 mogen we samen de hele dag tot 6AM heen en weer met beide ferry routes plus lokale bussen; doen we niet want één keer blijkt genoeg.

Het centrumgebied en gebeuren is veel kleiner dan ik dacht. Het oude deel bestaat uit een aantal gebouwen uit begin 1900 met winkels er in. Een schandblok nodigt me uit, speciaal voor Koen maar ik wordt niet onthoofd. Met ijsje verder doorlopen op de betonboardwalk stopt al gauw bij een Casino en Marriot. De andere kant op duurt niet lang als we een groene heuvel zuidoostwaarts ontdekken. Een paar blokken later staan we onder aan de Citadel, een beroemd fort dat  hoog boven de stad ligt. en dagelijks om 12PM een oud kanon afvuurt. Omdat vandaag de gouverneur langskomt staan er echte houwitsers die dat veel beter kunnen en vaker mogen deze keer. Het is klimmen maar Mar laat zich niet kennen en dan moet ik wel mee. Schotse doedelzakken klinken regelmatig. . Kanonnen worden met de hand en een stuk hout ingesteld. . Ziekenauto, verpleegsters en soldaten staan gereed. De kazematten zijn verbazingwekkend goed bijgehouden en er loopt een peloton full time medewerk(st)ers rond in kostuum. Een continue re-enactment dus; niet verwacht, gewoon gratis plus modern spul.

Terug naar de ferry besluiten we bij Murphy (ja!) dat we de andere ferryroute nemen richting oost en daar willen we voor een taxi gaan. Onderweg zien we in de verte de Liberty liggen, vergezeld (?) van een vliegtuigmoederschip met helikopters en al. Er wordt zelfs naar de taxiplek verwezen, maar geen taxi. Dus belde een niet geheel toevallig aanwezige parkeeropzienster, die we als taxichauffeuse aanzagen en aanspraken, er één voor ons. Niet lang daarna zitten we te tikken op onze fraaie kamer die net als het hotel is uitgedost in ‘oude stijl’, zelfs de kranen. Spontaan beantwoord ik een whap; oeps….. niet op de NL tijd gelet….Sorry! Meteen gekeken wanneer de Liberty is aangekomen: om 11.24 dus. Hopelijk is de Zwerfuil er al af, maar ik heb nog nergens bericht van gehad. Dus stuur ik er zelf eentje en morgenochtend gaan we bellen  Mijn PC zegt dat het donderdag 00.24u is. De klok hier houdt het op woensdag 7.24AM. Tijd voor happen. Dat valt tegen, want de ‘lounge’ mag de naam niet hebben maar is eerder een schoolbarruimte met houten stoelen en tafels waar je je kont niet kan keren en waar het topgerecht kibbeling met friet is, met een fles tomatensaus en een minikuipje met visdip. We eten het niet eens op. Bij het drinken vullen ze eerst je glas met ijsblokjes en dan proberen ze het bestelde er nog bij te krijgen; …dacht het niet…

Nog steeds geen bericht over de ZwerfUil…

Wat viel vandaag op: Ontbijt met kartonnen bekers en borden. Gewone en 2% melk in zwarte koffiekannen in een koelvitrine.  Echt stoppen bij een voorrangskruising. Iedereen stopt als je oversteekt. Bussen met een fietsenrek voorop met soms een fiets er op. Auto’s zonder nummerbord voorop. Zeer vriendelijke en behulpzame locals. Iedereen die je aankijkt lacht vriendelijk en wil weten hoe het met je gaat (..duhhh.. Great tuurlijk; kan ik ook vragen!). Murphy heeft hier een restaurant, winkel en amfibische bus. En als je Thanks zegt, zeggen ze dat je welkom bent 😉…. terwijl je weggaat!

Bloemen en beestjes: Mooi klinkende ?gorsachtige mussen? Jonge kraaien. Bramen die zich vermommen als duinrozen of andersom. Prachtige schimmels op een jonge linde.

Voor alle foto’s en films klik HIER!