170804 Can2Usa

Gisteravond is het somber en regen dreigt. Even later is er donder, bliksem en om 22u vuurwerk met laserstralen. Vanochtend is het droog, maar somber bewolkt. 

Het is een bijzondere dag, we gaan de grens over. 

Voordat we aftaaien schonen we de boel op, toilet, grijs water, afval en ontbijten we met wat toch op moet. Dan doen we een canada boulevard tourtje langs de watervallen tot en met de whirlpool waar deze afvoergoot van de falls scherp rechtsaf slaat in een Ubocht. Kanoers weten wat dat betekent; uitholling, sterke drift rechtuit en rondtollen als je te laat of fout bijstuurt. 

Er cirkelt een roofpiet onderaan. 

Mar is happy, want we hebben speciaal voor haar de whirlpool en de rapids gevonden, gezien en bewonderd!

Bij de grens worden vrachtauto’s gescheiden van hoge wagens en meerdere rijen gewone ‘cars’. Dat hangt samen met de hoogte van de gele scannerpalen waar je tussendoor rijdt. De douaniers zijn vriendelijk en zeker niet de botterikken waar je veel over hoort. Misschien zijn die voor luchthavens geselecteerd? Wij moesten meteen het vin-nummer van de Fiat opgeven, en we moesten parkeren en naar binnen. 

Na redelijke wachttijd werden een paar vingerafdrukken genomen, die uit A’dam minder goed blijken te zijn doorgekomen; van Mar bijna alle vingers. Na toelichting van wat, waar, hoelang kregen we een USA-exit briefje voor de terugvlucht, stempels in het paspoort en konden we gaan. Niemand keek (waar we bij waren) naar of in of rond de camper, zelfs de hond niet. Er werd niet naar geld, vleeswaren, inkomen of verblijfsadressen gevraagd. Wel naar het eerste verblijf en naar de terugvluchtdatum.

Bij Wendys, vlak over de grens, vinden we koffie en wifi. Het regent een beetje.  Revolute blijkt meteen de dollar voorraad aan te spreken en geen €-$conversie meer uit te voeren. Eva is meteen over op mph. Mar is aan het rekenen via Google welke mph hoeveel kpu is, en welke feet hoeveel m is. Prima zo. Prepared! Ze weet daarna echter niet hoeveel een gallon is…..(4liter)… Toch gaan we maar meteen tanken, want het metertje staat op 25%, en dat is tegen het beleid (50%).
Eerst sturen we op T-mobile af, op de supers superparking hier. Pech, bummer, balen…  de prepaid sim die ik wil hebben is alleen voor locals met een vaste lijn beschikbaar…. dus geen 10gb voor $50 in VS en Canada plus onbeperkt bellen en sms-sen. Ook is mijn mifi apparaat niet geschikt voor de mifi-sim hier. Dus, nieuwe van Alcatel aanschaffen, plus prepaid 8GB á $50/mnd. En weer uitzoeken hoe het werkt en hoe ik het verbruik in de gaten kan houden..  En, het regent flink. Bummer.

Dan winkelen we uitgebreid in de Walmart. Alles los in het wagentje naar de camper brengen lijkt ons niets; het plenst. Dus komt de Zwerfuil naar de boodschappen onder het afdak. Dan rijden we naar een wifibelovende parkeerplek.

De nieuwe mifi wordt aangepast op broadcast en wachtwoord. De boodschappen worden ingeruimd. Het stortregent even.

Wat valt op vandaag: Overal waar we komen, lijkt de toegang drempelvrij en is er in het toilet ook een invalidentoilet; dat er ook altijd toiletpapier, zeep en papieren handdoekjes of een blowerdroger zijn, meldden we al eerder. Nu dit alles dus ook in de VS. Bij het tanken wordt de prijs per gallon aangegeven, en betaal je ofwel vooruit ofwel met je creditcard in de pompcomputer; hopen dat je je te veel betaalde terugkrijgt. Mijn vorige betaling zag ik nog niet afgerekend terug op mijn creditcard. Voor het eerst staat iemand bij de uitgang van de Walmart te controleren of je een actuele betaalbewijs kunt tonen. Daarna weer de winkel in, zelfs voorbij de kassa’s mag niet; stallen die kar! Wantrouwende Amerikanen?

Beestjes en plantjes: Gisteren hadden we in de enige twee naaldbomen in de omtrek twee eekhoorns, waarvan één grote heel donkere. Ze hadden ruzie en meden elkaar. Wat ze gemeen hebben, is het gebruik van de houten picnicsets waarop ze uitgebreid tafelen met denneappels,  de restjes laten ze liggen. Op de velden aan de zuidkant van de falls zitten een 100tal Can. Ganzen. Bij de whirlpoel aalscholvers en een circelende donkere roofpiet met van boven een ronde staartrand, onduidelijke handpennen en tekening.

170803 Can Niagara

Een eenzame zwerver die twee karretjes trekt deelt de parking met ons. 

Vanochtend bijtijds op om een dumpplek te bezoeken, waar slechts openbare toiletten en een wegdekput waren te vinden, en om vroeg een parkeerplek te vinden bij de Niagara Falls. 

Met mazzel duiken we een een terreintje bij het Imax theater op,  waar we -desgewenst dagen- gratis mogen staan, alleen bij vertrek zijn we $4 armer omdat anders de slagboom niet open gaat. 

Het theater heeft prima toiletten, maar geen wifi, wel een nuttig omgevingskaartje, en ligt pal naast de Skylon Tower die uitkijkt over de watervallen.

 Het Info center dat er ook naast hoort te liggen is verhuisd. Eerst doen we ons ontbijtje, want van alles moet op.

De Skylon toren is 236m hoger dan de falls en heeft een snelle buitenlift,

 dus hebben we een prachtig overzicht en foto en filmmateriaal te over. Van zo hoog is het allemaal fraai en boeiend maar niet echt imposant.

 Links gaat het water naar Lake Ontario en rechts komt het van Lake Erie met 168000 kuub/minuut. Aan de overkant ligt de USA staat New York. Midden links stort het wervelende water van een rechte rand 51m omlaag op de rotsen (nb.: Angel Falls in Venezuela: 950m). 

Midden rechts dondert de Horseshoe Falls, niet opmerkelijk, hoefijzervormig naar beneden in een diepe waterput zodat de waterdruppels als mistwolken terug stuiteren . 

Er pendelen zowel van de Can als van de VS kant boten, volgepropt met mensen in poncho’s, resp. rood en blauw.

Ruim 25000 jaar geleden ontstond de eerste waterval door gletsjerwerking. 12000 jaar geleden lag de waterval nog 11km noordwestelijker.  Opmerkelijk is dat de nu gesplitste watervallen in het jaar -1 een enkele rechte waterval vormde, in de richting van Lake Ontario bij de Rainbow bridge en dat in 1676 de horseshoe nog een rechte dutch skate was. Dat houdt in dat de waterkracht de kalkstenen e.d. ondergrond doorlopend verder uitspoelt en uitholt en dat daar niets tegen te doen is. De powerplants vertragen wel de watervloed, maar dat is slechts een druppel…. 

Langs de kade kuierend van ‘Ontario naar Erie’ nemen we het van dichtbij in ons op. De drukte valt erg mee, dus ook de mensen nemen we rustig in ons op. We komen Mennonieten en Amish tegen,

tussen allerlei nationaliteiten. Aan het eind is het restaurantencomplex met op de 1e verdieping prima uitzicht op het hoefijzer. De wifi is even heel goed, maar al ras niet meer. 

Langs dezelfde route tippelen we terug, en door naar de Rainbow bridge en het vermaakcentrum links daarvan. In het Rainforest café is een oerwoud nagebootst met goede wifi! 

Het is het begin van een serie vermakelijke gevels, spook- en griezelhuizen, winkels en natuurlijk Burger King die het met Frankenstein aanlegt hier.

 Iets verder de Dinosaur-minigolf en het reuzenrad dat er in de tower als minirad uitziet. 

Terug bij de Imax is het lunchtijd, want van alles moet op. De film over de Niagara begint bij de first nations en de legende van een indiaanse schone die over de falls falt. Ook over waaghalzen die vanaf 1900 in allerlei tonnen en probeersels dat ook doen en proberen te overleven, wat 10 op 14 keer lukt. 

Beroemd is de dame in de ton, en de koordanser die de waterloop over steekt. Niemand steekt koordansend echt de falls over. Er lopen wat Amish rond die fotovoer zijn geworden. Opvallend is dat deze mensen er altijd goed gezond uitzien, itt veel wanstaltige anderen…..

Mar maakt het avondeten klaar, want van alles moet op. De bewolking neemt iets toe; bummer, want we willen bovenin Skylon de zonsondergang zien. De slagboom geeft problemen en wordt open  en vast gezet. Gratis staan! We lopen een stukje en snel weer terug. Het plenst.

Nb. Voor meer Mennonietenfeitjes, zie de pdf  bij foto&films!

Beestjes en plantjes: bij het hoefijzer vlogen twee epauletmerels rond. 

Wat valt op: hele rustige omgeving met veel parkeerruimtes, meestal $10-20/dag. We reden tot nu ruim 4000km in ruim een maand, dat is 8% van de geschatte totaalrit.  De koelkast staat op 14°…  De wagentemp is van 39° naar 36° gezakt. Gisterenavond stond de koelkast te klappertanden met code A en 2, die beide niet in het boekje voorkomen, terwijl hij verder iedere dienst op elke krachtbron weigerde.  Voor straf is zijn geheugen geleegd door de elektrolieten te laten leeglopen. Oftewl power off; daarna doet hij weer trouwe dienst.     We verlaten morgen Canada, wish us luck!