170813 Intercourse uit en te na.

170813 Voor half 7 zijn de buren al gezellig aan het buiten verblijven, om 7.30u is hun barbecue klaar met aardappelen, waarna de spek en de eieren volgen, meermalen. Alles gaat uit en op plastic en wat rest daarna in plastic….

Vandaag is Corneel jarig en de wifi hier is knudde. De eigen sim werkt razendsnel, maar de GBtjes gaan dan ook (veel te) hard; dat wordt een onvoorziene kostenpost.

Het is zondag dus alles is gesloten, nadeeltje. Houdt wel in dat de Amish niet werken, dus vrij zijn, dus vrij te doen wat ze samen of met zijn allen willen. Ergo: het kan wel eens ‘storm lopen’, maar waar en wanneer?!

Voor Mar is het een kans ff lekker niets te doen oftewel van alles behalve trekken en zwerven. Voor mij ook, dus ben ik dat na een uurtje wel zat en de eerste wandeling begint. Onderaan ons doodlopende weggetje loopt deze niet dood en daar ga ik rechtsaf. Een aantal bedrijfjes en winkeltjes heeft zijn waar gewoon buiten staan, moeten ze in nl eens proberen. Het spul is wel heerlijk rustig te bekijken: meubeltjes, meubeltjes, tuinhebbedingetjes. Af en toe komt een buggy langs, trippeltrap. De boerderijen met groepswoningen hebben af en toe een buggy staan, en liggen steeds verder uit elkaar. Altijd zien ze er piekfijn uit met mooie goed onderhouden bloeiende borders. Paardjes, koeien en ezels in de wei. Op een dak liggen solars (zonnepanelen). Elke boerderij heeft één of meer (lege) katrolwaslijnen, een enkele keer zelfs vanaf de 2e verdieping. Tijd om terug te gaan. Geen foto’s deze keer.

Een paar uur later is het middag en tijd voor de tweede wandeling. Onderaan linksaf naar de enige kruising van Intercourse met stoplichten. Om de haverklap (synoniem voor klik klak paardjes?) komen buggies langs of tegemoet, met ouders plus kinders of broers (voor) met zussen (achterin) en soms stelletjes of pubers (alles voor in plus gegiechel).

Ik neem telkens de hoed af, en groet en krijg bijna altijd van bijna iedere inzittende een handgroet terug.

Bij het kruispunt is links Kettle Village, een paar pleintjes en parkings met veel winkels met en van van alles, leuk gelegen en gezellig en nu heeel leeg. Gelegenheid genoeg om te verkennen dat er naast de bakery etc ook een startplek is voor Buggytours varierend van 1/2 tot 1u, tegen max $25pp.  Morgenochtend doen we dat toch maar; hoef je achteraf ook geen spijt te hebben.

Dan het kruispunt over een stukje richting Birds in Hand, waar een bank (poen!) is met drie parallelle overdekte ride-in banen, want er ligt paardenstront op de grond.

Heen en weer passeren de sunday-ride-buggies. Opvallend staan in de bak achter de naastliggende schutting een 10tal paarden met tuigage rustig te scharrelen. En inderdaad, om de hoek zijn een 5tal buggies zichtbaar. Daar is of gaat wat gebeuren, dus. Aan de overkant is de jeugd van een familie achter het huis aan het volleyballen; goede set up en smash! Op mijn meebewegen en klappen krijg ik ditto retour. Gegroet en verder.

Terug lopend, groetend naar de passerende riders maak ik er een gewoonte van bij jonge kerels op de bok een meelift-gebaar te maken. Eén keer wordt er hard lachend ‘I like you’re hat!’ geroepen. Vaker geen reactie. De laatste keer kreeg ik een heel brede smile met van beide kerels een dikke middelvinger….. Lachen!  En terug groeten….met dezelfde vinger. Geen foto’s.

Weer een paar uur later is het weer wandeltijd, nu met camera. Eerst de planten bij de buurman die hangen te drogen. Tabak, denken wij.

De wagens hebben allemaal metalen wielen. Op het erf staat een buggy (op de terugweg meerdere).

Weer komen er om de haverklap riders langs die ik meestal alleen groet, en soms zijn ze fotovoer. Op meerdere erven staan buggies, vaak met modern spul er naast zoals wandelwagens.

Ik laat de Kettle voor later links liggen en ga naar de bank. Daar komen net drommen jongens en meiden langs de schutting lopen naar een doorgang bij de buggies. Tegen de tijd dat ik in de buurt komt staan ze allen bij de schuren op het erf gegroepeerd

 en even later klinkt een samenzang. Zondagschool programmering? Het aantal paarden en buggies is behoorlijk vermeerderd (wonderbaarlijk?). Fotovoer!!

Weer terug lopend, met riderpassanten plus groeten, loop ik het Kettleterrein nog even over om de 360° opname uit te proberen wat een 90% succesje wordt, mis dus want het belangrijkste puntje staat er niet bij.

 Wel op de aparte foto.

Een eenzame fietser moet echt ook even voor het nageslacht worden vastgelegd:

Bij de Zwerfuil wacht tomatensoep, zwarte bonen  en een halve meloen en wordt het snel donker;  een paar vuurvliegen melden zich. Mar deed ook nog een wasje en droogje en het nodige gefröbel.

De rode kool is in dankbaarheid ontvangen door de buurtjes plus aanloop, die toch geen Amish blijken te zijn maar leidingevend bij de wegeninfra in New York (Bob), en bij de Railway (?) en blind (John), plus trouwe vrouwen.

Terwijl ik dit tik, klinkt buiten in het donker op ons weggetje: klik klak trip trap… omhoog gaand. Even later een tweespan omlaag gaand. We gaan niet eens kijken maar glimlachen van de herkenning en associaties. In bed luisteren we minstens nog eens naar 5 keer trippeldetraps en soms met een brrrrt er bij.

Plantjes en beestjes: Japanse (?) Kastanje, Zomereik. Vuurvliegjes, Eekhoorn (altijd, al om). Duifjes, Zwaluwen, Spreeuwen.

 

170812 Chocolate World Hersey en Birds in Hand

Zoals vanochtend zijn we nog nooit opgestaan. Er wordt voor achten gerommeld rond de wagen, we bevinden ons dan nog ter bedde. Spiekend over Mar heen zag ik een bekende kop morrelen bij de linkervoorspiegel: Peter Kontra! Duidelijk is dat hij het contact nu niet wil, en snel daarna is hij weg…. wij omlaag, naar voren en kijken naar die spiegel waar een plastic tasje aan hangt! 

Er blijkt tomaten en paprika’s in te zitten. Meteen smssen we een Köszömön (hongaars: dankjewel), als Mar aan de andere spiegel ook een zak ziet hangen….. er zit een grote rode kool in! We leggen de boel bij elkaar voor een foto. 

Als we na het ontbijt weg willen rijden en we de buiteninspectie doen staan er bij het voorwiel nog twee zakken met een briefje ‘uit eigen tuin, Peter’! De voorraad wordt dus nog ook nog met meloen en perziken aangevuld! Fantastisch!

Minder fantastisch is het overlijdens- en begrafenis bericht dat ons opschrikt en anderen met slechts herinneringen laat zitten. Blij dat we nu onze eigen memories maken.

We rijden naar het Chocolate Museum, een dikke mile verderop, maar dat blijkt niet Chocolate Wonderworld te zijn, waar we, gelukkig na het inslaan van de nodige chocola, heen rijden, een kleine mile verderop. 

Luxe parkeren voorop, korte tippel en we staan in een enorme hal met één en al Herschey artikelen; alles waar je ‘Hershey’ op kan afdrukken staat wel ergens met ook een flink restaurantdeel. 

In een hoek gaan we de 2e zaal in waar de Taste Experience wordt gepresenteerd, waar we samen $22 voor betalen en dus levert een half volle zaal ze $1000 op voor 3 kwartier presenteren plus proeven en gokspelletje spelen: hoe ruikt het, klinkt het breken, hoe glanst het en smaakt het? 

M.b.v. een smakenwiel gok je dan op wat er allemaal in zit. Duur grappig voor een keertje.

Vervolgens gaan we de korte rij in naar de Free Chocolate tour, die giga lang blijkt te zijn maar langs allerlei info loopt zodat het een infotochtje wordt. Aan het eind stap je in een draaikontkar die een Disney achtig ritje maakt

 zodat je onderhoudend en speels kennis maakt met de chocolade fabricage die dhr.Hershey sinds 1900 niet alleen geen windeieren legt maar ook zijn filantropische inslag geheel en al blootlegt. Niet voor niets heten het stadje en de divere nabije straten zo.

We hebben geen zin in het maken van een chocolate bar met eigen naam, de town trolley rit etc. Ook hebben we geen zin in of behoefte aan het zoeken in het gigaaanbod naar chocola omdat we die al ingeslagen hebben in het museum. We gaan en hoeven nog geen parking te betalen. Het is toch ‘fun’!

Op naar Birds in Hand waarbij de prijzige Beacon Hill camping is voor 3 nachten. In het dorpje valt de open Farmers Market op, waarheen we meteen afslaan. Aan de overkant is een tentengroep met veiling, waar we daarna naar toe gaan. De Farmers market zit vol met snuisterijen-, vlees-, kaas-, bakkerij-, etc produkten terwijl elke toonbank met Amish meisjes

 en soms wat heren is getooid. Fotovoer ten over, maar we hebben eigenlijk al een voldaan gevoel. Wel slaan we het nodige in, uiteraard. Niemand kan ons uitleggen wat lb letterlijk betekent, wel dat een pound is……?….. Overal zien we mobiele telefoons,  vreesvrije gezichten, vrolijker kledij.

Dan tuigen we naar de overkant, bekijken en genieten van de kinderopvang

 en maken via ‘hoe heet die baby’ 

(werkt altijd…. [zelfs voor computerhacking..]) intensief kennis met twee families Amish, wat uitmondt in heel wederzijds gezellig, koddig, pesterig en ook dieper contact en info uitwisseling. Hun duits is bar slecht.. De jonge moeder (Lilian, naughty girl gedoopt door me)  mag best zelf beslissen of kinderbeperking aan de orde is, chemish. Jong en ondeugend mobiele telefonie met foto’s en email kan best door de beugel; de jonge dame stopte daar mee na haar trouwen en loopt nu met hypermoderne kinderwagen met vrolijk geklede kids te spelen. De hele club maakt kennis met onze wagen, van binnen en buiten, en de wagen zit zelfs vol. 

Een jonge kerel is de omgedraaide voorstoel niet uit te slaan (‘lazy boy’ gedoopt door me), zijn moeder kan het opperbest vinden met Mar, die overal text en uitleg over geeft; ik zit buiten in een stoel. Een andere knaap maakt een paar foto’s. Een paar foto’s mag ik best nemen, van oma niet met al te veel instemming…..maar vooruit. Lilian belooft me een email te sturen zodat ik de foto’s kan doorsturen…. ben benieuwd

De grote tent is gevuld met Amish en een gospelgroep, en het concert begint een uur later. Dus spoeden we ons naar de camping. Lilian wil meerijden maar na achterbanoverleg toch maar niet….kindertjes hè…. Een uur later zijn we terug na op de camping de electra gezet en getest te hebben. We staan naast een grote caravan met 6 Amish mannen (hi i am Bob… we are amish..) plus vrouwen die er een vrolijke boel van maken tot vrij laat. 

Onderweg passeren we de nodige buggies, die ook iets verder te koop staan, met korting..

Enfin, wij terug naar de gospelgang

en Mar vindt haar makster spoedig weer. De familie zit wat omringd, zo dat we er lastig bij komen en we ons dus afzijdig houden. Jammer, had een farmbezoek kunnen opleveren…. hoewel we nu echt het gevoel gaan krijgen, geen dieper inzicht in deze mensen te kunnen krijgen.

De gospelaars en de voorganger (‘we are god’s enemies by nature..’) maken ons niet echt blij, en het verblijf duurt iets langer dan een flinke patat-met opeten, in de eettent met aanbod van pizza, patat, hamburger, pretsels, smoothies en yoghurt/fruit mix.  Met vriendelijk heen weer gezwaai en ook met een tikje weemoed gaan we er van tussen. De Amish buren op de camping hebben lol, maken foto’s, drinken en zingen van alles en hebben vooral LOL.

Wat opvalt vandaag: de veel openhartige(r) grondhouding, vrolijker(e) uitstraling van deze Amish (spreek uit: Ammis). De uitgelatenheid van onze Amish campingburen.

Beestjes en plantjes: Circelende Buizer. Tabaksplanten die hangen te drogen bij de buurboer Sam.