080529 30 31 Zion2RockeyMountains

We lopen iets voor op schema, want we skippen onze 3e Ziondag. We doen lekker rustig aan, lossen en laden, vertrekken nog voor het middaguur en rijden westelijk Springdale uit, Hw9. Bijna meteen zien we een handvol Wild Turkeys op een erf rondscharrelen.

Met een grote ruime noordelijke bocht rijden we om Zion heen via Virgin en Kanarraville. Het ziet er lieflijk uit, tamelijk groen, mooie huisjes. Na ong 100km rijden we Cedar City binnen. Hier waren we al eerder toen we de Cedar Breaks hw143 en 14 reden, maar nu komen we van het zuidwesten. De Walmart is snel gevonden en de laatste boodschappen worden gedaan. We tanken bij de Chevron á $3.29/g en tanken koffie bij de Starbucks die we 13.30u buiten opdrinken vanwege vroege sluiting wegens sensitivity traingsmiddag.

Dan start de drie dagen lang oostwaartse reis. Het eerste stuk noordoost nemen we Hw15 tot Parowan, reden we eerder aan de andere kant van de weg. Ook een stuk verderop reden we al eens aan de andere kant, komend van Arches/Moab en gaand naar Goblins en Cap.Reef. We pikken daarna een wat slonzig type op die langs de Hw slentert vanaf Cedar City al….. Dillon blijkt een alternatieve jongen te zijn die als doel heeft anderen te helpen en de aftakelende wereld zo iets te verbeteren. Hoe hij aan zijn happie en drankje komt beziet hij van dag tot dag. Zo gaan we via Beaver naar Fishlake Nat.Forest waar de I70 begint, die pal oost tot Denver loopt. Voor de afslag zetten we Dillon af, die naar Salt Lake City wil, wij niet.

De I70 begint matig maar wordt allengs iets beter en is vaak ook goed. Doorlopend gaan we door nauwe valleien en over bergruggen. De woestijn is hier droger dan droog, de bergen kaal.

Duidelijk een onderlaag met capstones er op.

De diversiteit aan rotsen, hellingen, wanden en kleuren is doorlopend gevarieerd en boeiend.

Ineens wordt de rotsomgeving herkenbaar, versteend duinmateriaal.

Vormen worden meer bizar

De mossen doen ook mee,

en het is genieten hier bij Emmery. We stoppen bij een overview en besluiten daar de nacht door te brengen. Er staan een aantal Navajos uitgestalde sierraden te verkopen, maar ons gaat het om het Amphitheater en de rotsvormen.

Het Salt Wash plateau vormt hier een flink hoge Rim, de San Rafael Swell, en kijkt naar het zuiden over een grote vlakte met bergruggen er achter.

In dat zuiden liggen in rechte lijn Capitol Reef, Boulder, Escalante, Staircase, Antelope Canyons en de Grand Canyon. Het lijkt en wordt een afscheidsmomentje.

080530 We lozen in het toiletgebouwtje en vertrekken rond 10.30u. Pal oost weer en we passeren diverse outlooks. Vlak voor de tweede, Devils Canyon, brult Mar ‘EEN BIGHORN, RAM!!’, een unieke geweldige waarneming!!! JoeperdepoepieJoechei. We stoppen even om met de kijker terug te turen, maar hij was niet meer te zien. Ook bij de Ghost Rock kijken we even,

maar het echte spektakel is voorbij, hoewel alles blijft boeien. De I70 loopt bochtig, stijgend en dalend door een prachtig gebied naar Green River waar we weer tanken á $3,56/g en een mooie oude auto op een trailer zien. We hadden hier op de campground geboekt maar laten het lopen want het is nog te vroeg.

We komen bij Fruita, dat in Colorado ligt! Bye bye Utah, merci! Bijna meteen rijden we ineens in het groen, hoewel de bergruggen bergruggen blijven. We blijken stroomopwaarts pal naast de stevig bruisende Colorado te rijden die hier zuidwest afbuigt en richting Vegas stroomt, en het wordt een schitterende rit zolang we de I70 volgen. In Grand Junction zoeken we bij het Vis. C. een lunchplekje voor de soep. Daarna rijden we weer door, we moeten en willen nog een stukkie…..

Bij Gypsum (raden welk rotstype hier gedolven wordt) is de tank weer halfleeg. Tanken dus in het dorp á $3.29/g. En weer verder…

Bij Wolcot verlaten we de Colorado en de I70 en gaan noord over de Hw131 richting Rockey Mountains. Steiler en bochtiger, maar de weg is goed. Vlak voor State Bridge vinden we een turn out waar we de nacht door brengen met zicht op groene hellingen.

Het begint meteen te plensen…… goed gepland…

We hebben er 485km op zitten vandaag.

Beestjes en plantjes: Gisteren hadden we een dubbele roadkill van twee Mule Deer die nog vers een paar meter van elkaar naast de weg lagen. Ook een aantal Racoons lagen er platgereden bij hier en daar. Zelfs een dode Ekster lag in groen Colorado, waar we er ook een aantal van zagen rondvliegen. Bij een paar meertjes zwommen Canadese Ganzen; donkere type. Twee Steenarenden circelden boven ons.

Wat opvalt vandaag en gisteren: Geen saaie reisdagen, prachtige en diverse route…wel lang.. Een flink aantal vrachtwagens rijdt met 3 aanhangers. Een aantal borden vermaakten ons: in Utah staan langs de I70 borden met ‘Drowsy Driver, Next Exit!!’ en ‘Drowsy Driver, Pull Over If Necessary!!’. Veel dorpjes hebben wel een afslag maar bieden verder niets, dus staat bij de afslag ‘xyz, No Services’, keurig! Tweemaal kon je wel de afslag nemen, maar met geen mogelijkheid meer retour naar de I70. Daar staat bij ‘ No Return I70 Eastbound!’, ook netjes! Eenmaal zagen we ‘Noise Ordinance Enforced’….. gooi maar in m’n pet…

180531 De dag begint zonnig en we genieten van de groene hellingen. Alles ziet er ‘pigmy’ uit maar dat is gezichtsbedrog. Hier staat volwaardige Sage Brush met grote Pines en Junipers. Het is zo grootschalig dat je je er op verkijkt. We zien op een kaal zanderig steil stuk iets heen en weer rennen, Marmot? Verder kijken we naar de blommetjes die hier buiten zijn gezet door M.N.

Dan weer op weg. Nog ruim 90mijl, = 150km. We slingeren door het prachtige landschap en stijgen en dalen rond de 2250m. Een grote Chimney heeft nog steun.

Overal is het nat, en zijn er plassen, geulen, beekjes, meertjes, verzopen grasland en riviertjes. Alles komt in basins terecht, of gaat naar de Colorado. Af en toe lijkt het of we met 110km/u over een tweebaans dijkje rijden, met bloeiende Honingklaver en uitgebloeide Lisdodde er massaal langs. Langs de valleien bergen, groen en begroeid of laag begroeid of kaal en doorlopend anders. In de verte blijven de witte toppen van de Rockey Mountains zichtbaar, en met plezier kronkelen we daar op af. Geen wildlife of roadkill. Wel een struik die Mar niet kent en die niet gekend wil worden… Zo tuffen we de Hw131 af. Onderweg stoppen we in Yampa om te toiletten en voor de koffie. Een oude hond meent dat het trapje ook voor hem is, maar hij mag niet mee.

Verder op de 131 zien we links kort beweging voordat het achter een heuvel verdwijnt. Pronghorns!? Terug, draaien, stoppen, kijken en jawel Pronghorns die heerlijk lopen, rennen, eten, keutelen in het vrije veld dat ze met een koe/stier hier en daar moeten delen. Het is hier duidelijk een veeteelt gebied. Stieren zonder horens maar vervaarkijk genoeg zo te zien, soms schapen en geiten, vaak paarden en dat alles op groene prairieweilanden met veel gele bloemen.

Doorlopend zien we de Colorado die steeds minder bruisende rivier en steeds meer wilde beek wordt, smaller en intiemer.

Deze ontspringt in de Rockey Mountains. Hij gaat door prachtige Canyons met bergwanden die aan alle kanten gebarsten lijken te zijn zonder uiteen te vallen.

Hier en daar staat er opeens een Chimney of Castel alleen in het veld. Machtig mooi, deze staat Colorado. De huizen zijn groot, van hout, prachtig en chaletachtig en pure Ranches. Je ruikt de cowboys en de dorpjes tussendoor stralen dat ook steeds meer uit met de typische houten bouw en wildwestgeveltjes. We eten in Grand Old West restaurant in Kremmling de lunch en gaan weer op pad.

Aan het eind van de 131 gaan we linkaf en dan draaien we op de hw40 steil de bergen in met minimaal zo veel waterplaatsen als voorheen. Sneeuw om ons heen en water aan de voeten, stap er maar niet in… De witte toppen komen steeds nader en we komen op 2700m. De weg blijft meestal goed en heeft een max 65m/h. Dat schiet best op.

Bij Granby draaien we links=noord de hw34 op naar NP Rockey Mountains. We komen via een prachtroute bij Lake Granby, waar we opschrikken door een langsvliegende Bald Eagle (Am. Zeearend). Dan zien we op het meer drie grote witte zwanen (?), wat knap gek is. Goed gezien of… We draaien meteen een overlook op, en horen en zien een Osprey (Visarend). Met de kijker en de kijkpijp is de verbazing groot: Pelikanen, 3 waarvan 2 met snaveltumor.

Een dame toont ons intussen de bergrug die op een liggende Abe Lincoln (vlnr hoofd, baard, buik etc) lijkt.

Pal voor ons zwent iets snel door het water als een grote rat. Een Otter! Verder weg een aantal duidelijke Canadese Ganzen, met wat witzwart eenden die duidelijk groter zijn dan de erbij zwemmende Wilde Eenden. Iets dichterbij badderen twee Visarenden. Mar vindt een inktvis van rubber. In de auto en naar de eenden, wat niet lukt want geen toegang… Doorrijdend en er om heen komen we aan de overkant wel bij het water. Kijkers er op en in de verte valt naast de Otter, de Visarenden, nog meer Pelikanen en de ganzen een viertal Merganzers (Grote Zaagbek 2xm,2xv, Boterbuiken) te zwemmen. Dan zwieren er 2 Visarenden, circelend en op de zon volkomen doorschijnend, hoogte winnend boven ons. Een derde zit nog in bad.

We rijden de laatste 2mijl en aan het Grand Lake is de Green Ridge campground op 2650m waar we nu een dag te vroeg aankomen. Eerst wel, dan geen probleem en we staan op ons eigen plekkie. Bij het plekkie een wondermooie blauwe vogel op een steen en dan in een toppie; Bluebird?

Dikke villa’s staan op hoogte en kijken over het kunstmatige meer.

Op het meer 3 Pelikanen. We hebben mifibereik, wonderlijk. Een Ground Squirrel peuzelt een Paardebloem, als ie niet gestoord wordt voor een foto….

Iets later laat een Chipmunk zich dat niet overkomen, en is snel weg. Zwaluwen doen hun laatste ronden. Donkere wolken, even een harde wind, bijna regen.

We zitten zuidwest van de Rockey Mountains. Morgen rijden we er omheen, 48mijl=78km, naar Estes NP en dan naar Denver. Elanden en Elk moeten we nog zien…..

Plantjes vandaag: Veel nog onbekenden plus: Dwerg- en Gewone Lupine, Blue Flax, Wolfberry (?), Dusty Penstemon, Andersons Larkspur, Scarlet Gilia,

Yellow Salsify (?), Utah Serviceberry, Lavender Primrose, Wooly Locoweed.