180614 Wind Cave NM en Clusters SP

We willen rond 7u bij het Vis.C. zijn om de Cave tickets, Fairgroundstour van 1.5u met 450 traptreden, te krijgen. Het werkt allemaal met ‘first come, first served’ en het werd 8.05u omdat het tot 8u dicht is…. foutje.. De tour begint 9.40u, dus we hebben alle tijd voor ontbijt en afwas en wifi.

De grotten werden bekend door het fluitend geluid en sterke wind bij de toenmalige enige smalle ingang, die leidde tot ruim 147mijl (250km) gangen, grotten en zalen die op meerdere lagen gangenstelsels en veel onderlinge verbindingen hebben horizontaal en verticaal en diagonaal.. Een 3dim doolhof dus, wat op een schimmeldraadverzameling lijkt.

Ze bevatten weinig stalag-m/t-ieten maar wel bijzondere kristalwerkingen zoals het honinggraadachtige fijndradige boxwork. Het is er 11°C waar het buiten vandaag ruim 30° wordt.

De eerste indruk is dat het smalle chaotische gangen en gangetjes en doorgangetjes zijn met het nodige puin en nergens een glad vlak. We zitten dan op het laagste niveau, 200m diep, waar we met de lift heengaan. We kuieren door tal van die gangen en allengs vallen de merkwaardige vormen op en onder wanden en plafonds op. Het lijkt op een combi van papieren wespennnesten en woestijnrozen. Heel fragiele draadvormige structuren worden Boxwork genoemd.

Ze lijken nooit op elkaar en toch ook weer wel.

Dat geldt ook voor een andere vorm die een combi van oesterschelpen en elvenbankjes lijken,

of voor die waar een rasp met kristallen

of waar schelpjes in te zien zijn.

In sommige ruimten, die nooit echt een ‘zaal’indruk maar eerder een puinhoop-indruk maken, staat het soldeerwerk van Mama Natura in stellages bij elkaar. Dat maakt best indruk.

En dat is ook wat het is: indrukwekkend! En soms heel fraai. Het meeste is grijs grauw, maar tal van mooie kleuren duiken in het lamplicht soms ook op.

De bergen en heuvels hier zijn ooit opgestuwd en geschud, wat tal van breuken opleverde waar het water alles wat oplosbaar is meenam en dat is hier heeel veeel. Het gesteente bevat nl. veel limestone. Ook bevat het calcite wat in het gesteente zit als schimmeldraden. En dat blijft dan over en vormt het Boxwork.

Rond het middaguur zijn we weer in de hitte bovengronds. We zijn voorbereid op de zoektocht die gaat komen, vandaag en mogelijk ook morgen naar de Bisons. Er zijn er ruim 350, dus eentje moet lukken!?

Het heuvelgebied is gemengd, in dat opzicht dat er veel vlakke grasweiden zijn (prairiegras) en veel beboste hellingen plus wat overgangsgebied.

Al snel zien we een paar trapezia of driehoekige keien in een weide. Volledigheidshale toch de kijker er op gezet en … JAJAJIPPIE! Bisons!! Het is middag en ze zijn aan het herkauwen toe. Weinig kans dat ze weglopen!

Na een tijdje genieten tuffen we verder, althans 30m… want nu rechts: een kudde!! 25 stieren en koeien waarvan twee kalveren!

En dat vlakbij, bij een waterplas, en overal Prairiedogs, ook met jongen. Links loopt een jonge dame Pronghorn. We zoomen wat in met de kijkpijp en maken wat plaatjes:

Wat een mazzel! We zetten er bijna ons kamp op, zo fraai is het stelletje bij elkaar. Eentje heeft een bloedbaar of wond voor het linkeroog. Enfin, ook hier moeten we weer verder.

Niet veel verder zien we weer een kei in het veld, wat een Bisonkoe met kalf blijkt te zijn. Daarna weer een Pronghorn met fraai zwart geweien kopstreep.

Tegelijk rijden de grens met Custers over, waar we de Bisons pas echt hoopten te gaan zien misschien… Een paar bochten verder stoppen we weer. In de vallei links beneden staan hopies zwarte dingen. Idd, Bisons. Ik loop er iets naar toe, en tel er ruim 120 zichtbaar, dus minimaal 150 stuks.

Mar is bloemen kijken, en ik film het stelletje zo goed als dat kan. Weer verderop staan er nog steeds bosjes, en ook die film ik kort.

Weer ruim 100 zichtbaar. Zou alles hier zitten? En we moeten de Wild Life Road nog rondrijden!

Iets verder zien we veel bruine bomen, ook verbrande stammen en stronken. In dec’17 heeft hier een flinke fik gewoed. We gaan stoppen voor een foto, maar eerst valt een kei in het veld op: Bison stier!

Daarna nemen we bij de antennemasten even rust. De mifi ontvangst is hier goed, en de blog van gisteren kan gepubliceerd worden. En die van vandaag gaat meteen in de maak en upload. Ook dropbox wordt gevuld en de bytjes vliegen door de lucht van het saldo dat overmorgen vervalt en nog ongebruikt is. Lekker gevoel….. hoewel… Rick heeft 42 foto’s gewhapt van hun trouwfotomevrouw. Smullen en herbeleven. Wat een ambiance!

We gaan ons rondje afmaken, het wordt al laat…16.30u… Dan besluiten we toch naar de Crazy Horse Campground te gaan…. waar ze prima wifi hebben … en laundry en showers etc. Morgen Crazy Horse en dan het rondje afmaken.

Plantjes en beestjes:

Wat ons opvalt: je mag hier 25 resp 35m/h. Toch gieren ze langs ons heen, de gekken.