180819 20 Fort Nelson2Chetwynd

180819 middag. Na de lunch bij de Triple G tuffen we stevig door op de meestal prima weg. Een enkel stuk is zelfs op zondag in onderhoud, en daar staan we even stil voordat de karavaan over de kale ondergrond van het te herasfalteren wegstuk mag. Daarna zetten we de vaart er weer in, wat best ten koste van het gemiddelde verbruik gaat. Ruim anderhalf uur later merken we dat er geen enkele rest-area is met toiletten, je zal hier als vrouw maar rondrijden in een gewone wagen. Wel zijn er heel af en toe lodges en motels, maar zelfs geen enkel restaurant of benzinestation op een 176km lang stuk. Het blijft mistig en ruiken naar bosbrand maar het wordt minder.

We schieten een grindzijweggetje in om een klein stukje verder een korte snack- en toiletstop te maken. In de spiegel zie ik achter de wagen iets midden op het weggetje. Nog eens kijken, en het lijkt sterk op een Grouse. Snel er uit, kijker er op en het blijkt een mannetje Tuffed Grouse te zijn die licht hanig doorloopt met ietwat opgestoken kraagveren. Nieuwe soort!! Jeminee!

Bij Charlie Lake slaan we af naar het westen, voor een omweggetje over Hudson’s Hope naar Chetwynd. Grotendeels hebben we zicht op de Moberly River, rijden door heuvelachtig landschap met moerasjes en behoorlijk grote graanvelden. Al met al rijden we vandaag 645km, tamelijk fors,

en zijn het zat bij Watson Slough wetland waar een prima plek is om te overnachten net uitzicht op het wetland.

Het was een lange dag, en het is bijtijds bedtijd. Rond 2u ’s nacht klinkt er geritsel in de bak. Even later weer. Met de zaklantaarn op wacht zie ik bij het volgende geritsel een muis tussen badkamer en keukenkast lopen. Heel snel zit hij onder de badkamer. Weer later herhaalt het verhaal zich.

180820. Ondanks de korte nacht zijn we bijtijds op. Even een fotootje van het wetland en rijden maar weer voor de 110km naar Chetwynd. Het is erg mistig met lage bewolking die lang blijft hangen tussen de bergen waar we slingerend doorheen rijden op ong. 1100m hoogte. Een man Blacktail aka Mule Deer laat zich even in de berm zien en een eind verderop twee jonkies die terugrennen naar en met hun moeder mee.

We komen weer meerdere loggers tegen, en Chetwynd binnen rijdend zien we waarom. Hier is een enorme boomstammenopslag en verwerkingsfabriek waar kant en klare planken en balken uitkomen.

Meteen zien we ook waar we voor komen: 2 grote Chain Saw Sculptures verwelkomen ons!

Rechtsom gaan we op een RV opstelplaats staan naast een failliete Chinees en tegenover de A&W (burgerkingachtig), bank, restaurant, lodges en Inns en het Vis.C. En tal van Chain Saw sculptures. Tijd voor ontbijt en zoektocht naar muisjesvangmateriaal zoals touwtje, bak en kaas; voor later. Dan gauw naar het Vis.C., hoge nood… , tevens wifi, plattegrondje, adres muizenvalwinkel en gezellige babbel. Ook deze vis.c.mevrouw doet het geweldig. De wifi ook.

Elk jaar in het 2e weekend van Juni vinden hier Chain saw competities (‘Carving’) plaats, beelden houwen uit omvangrijk vers Zwarte Cedar hout binnen 3.5 dagen. Dezelfde gereedschappen worden gebruikt als bij de ijssculpturen, van grove kettingzagen tot fijne frezen en branders. Alle beelden worden weerbestendig gemaakt en de besten gaan naar de eregalerij.

Stuk voor stuk zijn het juweeltjes, vaak in het genre dat ons op deze reis juist aanspreekt.

De ‘quick carving’-produkten van de binnen 2u gemaakte spoed-beelden gaan meteen de veiling in. Door het hele dorpje heen staan de sculptures die sinds ’92 zijn gebeeldhouwd, het zijn er nu 160 en zijn ‘wereldberoemd’.

De beelden zijn zo goed afgewerkt en zitten zo dik in de wax, dat ze net zo goed gegoten, van gips of draadjesbeton zouden kunnen zijn. Grove chainsawsnedes zie je niet. Ze staan tamelijk verspreid, vaak in groepjes en eea komt niet massaal over. We zien niet alles nu maar rijden morgen langs de uitgaande weg voor het restant. Wat we wel zien is een reeks fantasierijke kunststukken.

Al lopend gaan we ook naar de Home Hardware Shop, voor een diervriendelijke muizenval. Deze lijkt uitverkocht maar Mar ontdekt waar ze staan. Voor C$4 nemen we er één mee. Ook gaat er een deurmat onder de arm mee.

Bij de A&W is niets fatsoenlijks te eten, is nog net goed voor een bak koffie alvorens we in huize Zwerfuil de lunch doen uit de opbox van gisterenmiddag. We weten nu hoe de val werkt en de blog is bijgewerkt op het mediadeel na wat straks bij het Vis.C. wordt ‘ingeplakt’.

Mar probeert haar afgebruinde huidje weer wat bij te bruinen, maar het zonnetje is knap (te) warm. Lanterfanten is nu de middagmissie, na de afwas. Ook moet de plantjeslog echt weer worden geactualiseerd. Morgen verlaten we BC en rijden Alberta in zodat onze boordklokken weer even gelijk lopen. Inmiddels is ook al voor de terugreis en volgend groot onderhoud met NL het eerste contact weer gelegd cf het motto ‘Plan yr Dive & Dive yr Plan’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s